Οι βαλβίδες ελέγχου εκσκαφέων λειτουργούν σε ένα ευρύ φάσμα εργοταξίων όπου η υψηλή υγρασία, η συχνή βροχή, τα στάσιμα νερά και ο αέρας της ακτής φορτωμένος με αλάτι εκθέτουν κάθε μεταλλική επιφάνεια σε συνεχή υγρασία. Αυτές οι υδραυλικές μονάδες ακριβείας βασίζονται σε λεπτοκατεργασμένα εμβολά, οπές και επιφάνειες επαφής που μπορούν να αναπτύξουν κρυφή διάβρωση πολύ πριν εμφανιστεί οποιοδήποτε ορατό σημείο σκουριάς στο εξωτερικό περίβλημα. Ακόμη και η μικρή οξείδωση στο εσωτερικό της βαλβίδας μπορεί να δημιουργήσει κολλώδη κίνηση, ασταθή έλεγχο ροής και απροσδόκητες πτώσεις απόδοσης που διαταράσσουν τα χρονοδιαγράμματα εργασίας και οδηγούν σε απρογραμμάτιστες διακοπές σέρβις.
Προστασία φραγμού για εκτεθειμένες κατεργασμένες επιφάνειες
Κάθε εξωτερική κατεργασμένη επιφάνεια, μη επικαλυμμένο συνδετήρας και αρμός από γυμνό μέταλλο στη διάταξη της βαλβίδας ελέγχου είναι ευάλωτος στην άμεση επαφή με την υγρασία σε υγρά περιβάλλοντα. Ένα προσεκτικά εφαρμοσμένο, υδατοαπωθητικό στρώμα φραγμού προσκολλάται ομοιόμορφα σε αυτές τις επιφάνειες χωρίς να εμποδίζει τις θύρες εξαερισμού, την κίνηση του μοχλού ή τα σημεία πρόσβασης για τακτική επιθεώρηση. Αυτό το συνεχές φιλμ δημιουργεί ένα φυσικό κενό μεταξύ του γυμνού μετάλλου και του υγρού ατμοσφαιρικού αέρα, σταματώντας το διαλυμένο οξυγόνο και τα σωματίδια μετάλλων από το να έρθουν σε άμεση επαφή με τη μεταλλική επιφάνεια για να ξεκινήσει η διαδικασία οξείδωσης. Το στρώμα παραμένει εύκαμπτο ακόμη και μέσω επαναλαμβανόμενων διακυμάνσεων της θερμοκρασίας, οπότε δεν ραγίζει ή ξεφλουδίζει μετά από εβδομάδες έκθεσης σε υγρές, λασπώδεις συνθήκες εργοταξίου.
Αποκλεισμός υγρασίας εσωτερικού υδραυλικού συστήματος
Η υγρασία που διεισδύει στο δοχείο υδραυλικού υγρού μέσω θυρών εξαερισμού ή φθαρμένων στεγανώσεων κυκλοφορεί σε κάθε πέρασμα στο εσωτερικό της βαλβίδας ελέγχου, όπου μπορεί να κατακαθίσει στις πολύ γυαλισμένες επιφάνειες του εμβόλου και της οπής. Ακόμη και μικρές ποσότητες αιωρούμενου νερού στο λάδι μπορούν να σχηματίσουν μικροσταγονίδια που προσκολλώνται στο μέταλλο και να προκαλέσουν κρυφή διάβρωση με εγκοπές βαθιά στο εσωτερικό της βαλβίδας, όπου δεν μπορεί να φανεί κατά τις εξωτερικές επιθεωρήσεις. Οι συνεπείς πρακτικές αποκλεισμού υγρασίας σε επίπεδο συστήματος εμποδίζουν την είσοδο υδρατμών στο κύκλωμα του υγρού εξαρχής και αποτρέπουν την κυκλοφορία συσσωρευμένης συμπυκνωμένης υγρασίας μέσω των στενών εσωτερικών κενών της βαλβίδας, όπου θα προκαλούσε τη μεγαλύτερη κρυφή μακροπρόθεσμη ζημιά.
Πρόληψη συμπύκνωσης στο εσωτερικό των κοιλοτήτων του περιβλήματος της βαλβίδας
Όταν ένας εκσκαφέας που εργαζόταν σε ζεστές, ηλιόλουστες συνθήκες ψύχεται κατά τη διάρκεια της νύχτας σε ένα υγρό περιβάλλον, η πτώση της θερμοκρασίας δημιουργεί αρνητική πίεση στο εσωτερικό των σφραγισμένων κοιλοτήτων του περιβλήματος της βαλβίδας. Αυτή η διαφορά πίεσης τραβά υγρό, αφιλτράριστο ατμοσφαιρικό αέρα απευθείας στους κενούς χώρους στο εσωτερικό της διάταξης της βαλβίδας, όπου οι υδρατμοί συμπυκνώνονται σε υγρά σταγονίδια σε κάθε ψυχρή εσωτερική μεταλλική επιφάνεια. Ο ελεγχόμενος, χαμηλής ροής εξαερισμός με ξηραντικά φίλτρα εξισώνει την εσωτερική και εξωτερική πίεση αργά κατά τις μετατοπίσεις της θερμοκρασίας, έτσι ώστε να μην εισέρχεται υγρός αέρας στις προστατευμένες εσωτερικές κοιλότητες. Αυτό εξαλείφει τον κύκλο συμπύκνωσης που διαφορετικά θα άφηνε λεπτά φιλμ νερού να καλύπτουν τα εσωτερικά εξαρτήματα κάθε φορά που το μηχάνημα ψύχεται μετά από μια πλήρη ημέρα λειτουργίας.
Στέγνωμα επιφάνειας μετά την έκθεση και εξουδετέρωση διάβρωσης
Ακόμη και με όλα τα προληπτικά μέτρα προστασίας σε ισχύ, η παρατεταμένη έκθεση σε έντονη βροχή, πλημμυρικά νερά ή ομίχλη της ακτής με υψηλή αλατότητα θα αφήσει υγρασία και εναποθέσεις μετάλλων να προσκολλώνται στις εξωτερικές επιφάνειες της διάταξης της βαλβίδας. Εάν αυτές οι υγρές εναποθέσεις παραμείνουν σε μεταλλικές φλάντζες, άξονες μοχλών και σημεία στήριξης, θα διαβρώσουν σταδιακά οποιοδήποτε εξωτερικό στρώμα φραγμού και θα αρχίσουν να σχηματίζουν κηλίδες σκουριάς που εξαπλώνονται προς τα μέσα προς τις άκρες των στεγανώσεων. Μια δομημένη διαδικασία στέγνωσης μετά την έκθεση απομακρύνει όλη την στάσιμη υγρασία από κάθε σχισμή, στη συνέχεια εφαρμόζει μια ήπια θεραπεία εξουδετέρωσης διάβρωσης για να διαλύσει τα υπολειμματικά εναποθέματα μετάλλων πριν αυτά προκαλέσουν οξείδωση. Αυτό το γρήγορο, τακτικό βήμα σταματά την μικρή επιφανειακή έκθεση από το να εξελιχθεί σε μόνιμη ζημιά διάβρωσης που θα απαιτούσε πλήρη αποσυναρμολόγηση της βαλβίδας για επισκευή.