การตัดสินข้อผิดพลาดการรั่วไหลภายในของวาล์วควบคุมของรถขุด

การรั่วไหลภายในวาล์วควบคุมของรถขุดเป็นความผิดปกติที่ค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งลดประสิทธิภาพของระบบไฮดรอลิก ทำให้การทำงานเฉื่อยชา และเพิ่มการสิ้นเปลืองน้ำมันเชื้อเพลิง แตกต่างจากการรั่วไหลภายนอก การรั่วไหลภายในเกิดขึ้นภายในตัววาล์ว ทำให้มองเห็นได้ยาก แต่ก็ส่งผลเสียต่อประสิทธิภาพเช่นกัน การระบุตั้งแต่เนิ่นๆ อาศัยการสังเกตอาการการทำงานที่เฉพาะเจาะจงและการตรวจสอบวินิจฉัยอย่างเป็นระบบ ก่อนที่ปัญหาจะลุกลามจนส่วนประกอบหลักเสียหายหรือสูญเสียการทำงานโดยสมบูรณ์

การสังเกตอาการประสิทธิภาพที่เสื่อมลง

สัญญาณเริ่มต้นที่พบบ่อยที่สุดของการรั่วไหลภายในวาล์วคือความเร็วและแรงของตัวกระตุ้นลดลงอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าเครื่องยนต์จะทำงานที่รอบต่อนาทีปกติก็ตาม ตัวอย่างเช่น บูมหรือแขนอาจเคลื่อนที่ช้ากว่าปกติ หรือขาดกำลังในการยกน้ำหนักปกติ ระบบไฮดรอลิกอาจแสดงความร้อนเพิ่มขึ้น อุณหภูมิของถังน้ำมันไฮดรอลิกสูงขึ้นผิดปกติ เนื่องจากน้ำมันแรงดันสูงที่รั่วไหลได้กระจายพลังงานเป็นความร้อนภายในระบบ ตัวบ่งชี้สำคัญอีกประการหนึ่งคือ "การคืบ" หรือ "การหย่อน" – เมื่อคันบังคับอยู่ในตำแหน่งเป็นกลาง ส่วนประกอบต่างๆ เช่น บูมหรือแขนจะค่อยๆ หย่อนลงหรือเคลื่อนที่โดยไม่ตั้งใจ แสดงว่าแรงดันกำลังรั่วไหลผ่านแกนวาล์วหรือซีลที่สึกหรอภายใน

การทำการทดสอบวินิจฉัยแรงดันและการไหล

การทดสอบเชิงปริมาณให้หลักฐานที่ชัดเจนของการรั่วไหลภายใน เกจวัดแรงดันที่ติดตั้งที่พอร์ตเอาต์พุตหลักของปั๊มสามารถเปิดเผยได้ว่าแรงดันระบบล้มเหลวในการถึงหรือรักษาการตั้งค่าของวาล์วระบายแรงดันที่ตั้งไว้ล่วงหน้าหรือไม่ เมื่อตัวกระตุ้นถูกหยุด (ยึดไว้กับจุดหยุดทางกล) การลดลงของแรงดันอย่างมีนัยสำคัญภายใต้ภาระบ่งชี้ว่าของเหลวกำลังรั่วไหลภายในก่อนที่จะถึงตัวกระตุ้น วิธีที่แม่นยำกว่าคือการใช้เครื่องวัดการไหล โดยการวัดอัตราการไหลที่เข้าสู่วาล์วและเปรียบเทียบกับอัตราการไหลที่ออกจากพอร์ตกระบอกสูบเฉพาะ (โดยที่กระบอกสูบถูกปิดกั้น) ช่างเทคนิคสามารถคำนวณปริมาณของเหลวที่รั่วไหลผ่านช่องว่างภายในของวาล์วได้อย่างแม่นยำ การทดสอบนี้จะระบุส่วนวาล์วที่ชำรุดโดยเฉพาะ

การแยกความผิดปกติไปยังส่วนวาล์วเฉพาะ

วาล์วควบคุมรถขุดสมัยใหม่เป็นชุดประกอบที่ซ้อนกัน โดยมีส่วนประกอบแต่ละส่วนสำหรับแต่ละฟังก์ชัน (บูม แขน บุ้งกี๋ การหมุน) ในการแยกส่วนที่รั่วไหล ช่างเทคนิคสามารถทดสอบแต่ละฟังก์ชันได้อย่างเป็นระบบ โดยการสลับสายแรงดันระหว่างส่วนวาล์วที่สงสัยสองส่วน (เช่น บูมและแขน) ที่ทางเข้าวาล์ว และสังเกตว่าอาการ (เช่น บูมขึ้นช้า) ตามสายที่สลับกันหรือไม่ หรือยังคงอยู่กับส่วนวาล์วเดิมหรือไม่ พวกเขาสามารถกำหนดได้ว่าความผิดปกติอยู่ที่ตัววาล์วเองหรือส่วนประกอบภายนอก เช่น กระบอกสูบ วิธีอื่นคือการปิดกั้นทางออกของส่วนวาล์วที่สงสัย หากการรั่วไหลภายในรุนแรง การปิดกั้นทางออกอาจทำให้แรงดันขาเข้ายังคงต่ำ ซึ่งยืนยันว่าการรั่วไหลอยู่ภายในชุดวาล์วนั้น

การตีความผลลัพธ์และการวางแผนการดำเนินการแก้ไข

ผลการสังเกตอาการและการทดสอบวินิจฉัยจะนำไปสู่ขั้นตอนต่อไป การรั่วไหลภายในเล็กน้อยที่ตรวจพบตั้งแต่เนิ่นๆ อาจต้องปรับการตั้งค่าแรงดันระบายของวาล์ว หรือเปลี่ยนโอริงและซีลเฉพาะระหว่างการเข้ารับบริการตามกำหนด การรั่วไหลที่สำคัญซึ่งบ่งชี้จากการสูญเสียการไหลจำนวนมากหรือแรงดันตกอย่างมาก มักจะบ่งชี้ถึงแกนวาล์วที่สึกหรอ ร่องวาล์วที่ถูกขีดข่วน หรือพื้นผิวซีลที่เสียหาย ในกรณีดังกล่าว จำเป็นต้องมีการซ่อมแซมที่ครอบคลุมมากขึ้น ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการขัดผิวร่องวาล์ว การติดตั้งชุดแกนวาล์วขนาดใหญ่กว่าปกติหรือชุดเปลี่ยน หรือในกรณีที่รุนแรง การเปลี่ยนส่วนวาล์วทั้งหมด การตัดสินใจขึ้นอยู่กับอัตราการรั่วไหลที่วัดได้ ต้นทุนของการหยุดทำงาน และความพร้อมของชุดซ่อมเทียบกับส่วนประกอบใหม่