Zawór sterujący koparki Prawidłowe działanie i metody użytkowania, które zapewniają prawidłowe działanie maszyny
Większość operatorów traktuje zawór regulacyjny jak czarną skrzynkę. Pociągnij dźwignię, maszyna ruszy. Zwolnij dźwignię, maszyna się zatrzyma. Proste, prawda? Ale za tą prostotą kryje się złożony układ hydrauliczny, który reaguje na sposób obsługi, a nie tylko na to, o co go poprosisz.
Sposób korzystania z elementów sterujących ma bezpośredni wpływ na trwałość zaworu, gładkość pracy maszyny i ilość spalonego paliwa. Operatorzy, którzy rozumieją działanie zaworu, działają inaczej niż ci, którzy tego nie rozumieją. Różnica jest widoczna w wydajności maszyny w ciągu pierwszych stu godzin.
W tym przewodniku opisano dokładnie, jak prawidłowo obsługiwać zawór regulacyjny — od rozruchu na zimno po pełne cykle robocze — aby w pełni wykorzystać każdy element znajdujący się w bloku.
Zrozumienie, co właściwie robi zawór sterujący, gdy poruszasz dźwignią
Zanim będziesz mógł poprawnie obsługiwać zawór, musisz wiedzieć, co dzieje się w jego wnętrzu po dotknięciu dźwigni.
Pociągnięcie dźwigni wysięgnika nie powoduje bezpośredniego poruszenia siłownika wysięgnika. Wysyłasz sygnał pilota do suwaka znajdującego się wewnątrz zaworu sterującego. Ten sygnał pilota przesuwa suwak, co otwiera otwór umożliwiający przepływ oleju pod wysokim ciśnieniem do cylindra. Położenie suwaka określa, ile oleju przepływa i w jakim kierunku.
Szpula nie przeskakuje natychmiast z położenia neutralnego do pełnego otwarcia. Porusza się stopniowo, proporcjonalnie do tego, jak daleko pociągniesz dźwignię. Nazywa się to kontrolą proporcjonalną. Zawór został zaprojektowany tak, aby płynnie reagował na niewielkie sygnały wejściowe i otwierał się całkowicie tylko wtedy, gdy tego zażądano.
Jeśli za każdym razem pociągniesz dźwignię do pełnego skoku, uderzysz szpulą w jej wewnętrzne ograniczniki. Uderzenie powoduje powstanie fal uderzeniowych w oleju, nagrzewa zawór i powoduje szybsze niż zwykle zużycie ślizgów szpuli. Z biegiem czasu ta niechlujna operacja zamienia zawór, który powinien działać przez dziesięć tysięcy godzin, w taki, który przestaje działać po trzech tysiącach.
Właściwa technika dźwigni zapewniająca płynną pracę zaworu
Sposób, w jaki dłoń porusza dźwignią, jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na trwałość zaworu. Większość operatorów o tym nie myśli – po prostu chwytają i ciągną. Ale kilka drobnych zmian w sposobie obsługi dźwigni robi ogromną różnicę.
Używanie płynnych, progresywnych wejść zamiast szarpania dźwigni
Najpierw powoli pociągnij dźwignię. Pozwól szpuli przesuwać się stopniowo. Poczuj narastający opór, gdy cylinder zaczyna się poruszać. Następnie płynnie zwiększaj wejście, aż osiągniesz potrzebną prędkość.
Szarpnięcie dźwigni do pełnego skoku powoduje skok ciśnienia w całym układzie hydraulicznym. Ten kolec uderza w zawór nadmiarowy, odbija się i uderza w szpulę z drugiej strony. Dzieje się to w ciągu milisekund, ale szkody sumują się w tysiącach cykli.
Dobrzy operatorzy poruszają dźwignią w taki sam sposób, w jaki poruszaliby pedałem przyspieszenia w samochodzie – płynnie, progresywnie i pod kontrolą. Maszyna reaguje w ten sam sposób: płynnie i bez wstrząsów.
Unikanie jednoczesnych wejść wielodźwigniowych
Każdy zawór regulacyjny ma ograniczoną przepustowość. Kiedy jednocześnie pociągniesz dwie dźwignie — powiedzmy, podnieś wysięgnik i zwiń łyżkę — zawór musi podzielić dostępny przepływ pomiędzy oba obwody. Jeśli łączne zapotrzebowanie przekracza to, co może dostarczyć pompa, obie funkcje zwalniają, a zawór pracuje ciężej, niż powinien.
Nie zawsze można tego uniknąć. Czasami trzeba zrobić dwie rzeczy na raz. Ale kiedy to zrobisz, utrzymuj umiarkowane wkłady. Nie należy jednocześnie ustawiać obu dźwigni na pełny skok, chyba że maszyna absolutnie tego potrzebuje.
Zawór radzi sobie najlepiej z jednoczesnymi sygnałami wejściowymi, gdy każde wejście jest utrzymywane na poziomie około 70 procent pełnego skoku. Pozostawia to wystarczający margines przepływu, więc żadna z funkcji nie ulega osłabieniu, a zawór nie ulega przegrzaniu.
Powoli zwalniaj dźwignię, aby szpula wróciła do środka
Po zwolnieniu dźwigni szpula powinna płynnie powrócić do pozycji neutralnej. Jeśli nagle puścisz dźwignię, sprężyna wewnątrz zaworu cofa szpulę z powrotem do środka. Ten zatrzask powoduje wstrząs hydrauliczny — nagły skok ciśnienia, który uderza w wewnętrzne uszczelki i otwory cylindra.
Zamiast tego powoli zwolnij dźwignię. Pozwól, aby sprężyna poprowadziła szpulę z powrotem do położenia neutralnego we własnym tempie. Eliminuje to skoki drgań i prawie nie powoduje naprężeń na uszczelkach ani cylindrze.
W maszynach wyposażonych w zawory utrzymujące ładunek, powolne zwalnianie dźwigni pozwala również na delikatne zwalnianie cylindra zamiast gwałtownego zatrzymania. Chroni to uszczelkę tłoczyska cylindra i tuleje sworznia przed uszkodzeniami udarowymi.
Procedura zimnego rozruchu i rozgrzewanie zaworu
Pierwsze kilka minut po zimnym uruchomieniu jest najtrudniejsze dla zaworu sterującego. Olej jest gęsty, uszczelki są sztywne, a szpule nie poruszają się swobodnie, dopóki olej się nie rozgrzeje.
Pozostawienie silnika na biegu jałowym przed zastosowaniem jakiegokolwiek obciążenia
Uruchom silnik i pozostaw go na biegu jałowym przez co najmniej dwie do trzech minut, zanim dotkniesz jakiejkolwiek dźwigni. Daje to pompie czas na wytworzenie ciśnienia i przepuszczenie oleju przez zawór. W tym okresie postoju olej lekko się nagrzewa, a lepkość spada na tyle, że szpule mogą poruszać się bez zatykania.