Instalacja zaworu sterującego koparki wlotowego i powrotnego: specyfikacje, które utrzymują układy hydrauliczne przy życiu
Błędne ustawienie kierunku przepływu oleju na zaworze sterującym może wydawać się błędem nowicjusza — i rzeczywiście nim jest — ale nawet doświadczeni mechanicy popełniają ten błąd podczas pracy na nieznanych platformach maszynowych. Otwory wlotowe i powrotne zaworu sterującego koparki wyglądają podobnie z zewnątrz. Ten sam rozmiar gwintu, ten sam rowek na o-ring, to samo złącze sześciokątne. Jednak zamiana ich powoduje, że działająca maszyna w ciągu kilku minut od uruchomienia staje się pozbawionym ciśnienia i przegrzewającym się bałaganem.
Tego rodzaju szczegóły nie pojawiają się w ogólnych przewodnikach napraw, ale oddzielają sklepy, które otrzymują telefony zwrotne od sklepów, które tego nie robią.
Dlaczego orientacja portu wlotowego i powrotnego ma większe znaczenie niż myślisz
Zawór sterujący w koparce to nie tylko wyłącznik oleju — to precyzyjnie wykonany system zarządzania ciśnieniem. Do otworu wlotowego trafia olej pod ciśnieniem z pompy głównej, w nowoczesnych maszynach zwykle pod ciśnieniem od 340 do 350 barów. Port powrotny przesyła zużyty olej z powrotem do zbiornika pod ciśnieniem bliskim zera, czasami przez wbudowany otwór, który wytwarza przeciwciśnienie zapewniające stabilność szpuli.
Te dwa porty pełnią wewnętrznie zupełnie przeciwne funkcje. Strona wlotowa łączy się z kanałem łączącym pompy, który zasila jednocześnie wszystkie szpule. Strona powrotna łączy się z otworem zbiornika, przez który wszystkie szpule wychodzą po wyśrodkowaniu. Jeśli je odwrócisz, olej z pompy zostanie poprowadzony bezpośrednio do zbiornika przez zawór nadmiarowy, maszyna utraci wszystkie funkcje hydrauliczne, a pompa ulegnie kawitacji, ponieważ nie jest obciążona.
W wielu konstrukcjach zaworów rozmiary portów są różne. Port wlotowy jest często większy — czasami o pełny rozmiar większy — ponieważ przenosi łączny przepływ z każdego obwodu. Port powrotny może być mniejszy, ponieważ obsługuje tylko łączny powrót zbiornika. Wciśnięcie większej złączki do mniejszego portu powoduje usunięcie gwintów. Wciśnięcie mniejszej złączki do większego portu powoduje powstanie szczelin, które przeciekają pod ciśnieniem.
Identyfikacja portów wlotowych i powrotnych przed instalacją
Nie zgaduj. Nie zakładaj, że większy port jest zawsze wlotem — niektóre starsze konstrukcje ignorują ten wzór. Użyj systemu znakowania wbudowanego przez producenta w odlew zaworu.
Odczytywanie oznaczeń portów i kodów odlewania
Większość obudów zaworów regulacyjnych ma odlane lub wytłoczone litery w pobliżu każdego portu. Typowe oznaczenia obejmują P dla ciśnienia (wlot), T dla zbiornika (powrót), a czasami A, B dla portów roboczych. W maszynach, w których zawór jest obracany o 180 stopni podczas instalacji – co jest powszechne w niektórych konfiguracjach silnika obrotu i silnika jezdnego – oznaczenia P i T odwracają się w stosunku do prowadzenia węża.
Sprawdź schemat hydrauliczny zawarty w instrukcji serwisowej dla konkretnej maszyny. Schemat pokazuje dokładnie, który port na korpusie zaworu łączy się z przewodem pompy, a który z przewodem zbiornika. Postępuj zgodnie z tym diagramem, a nie pamięcią z innej maszyny.
Jeśli oznaczenia są zużyte — a w przypadku maszyn o dużej liczbie godzin pracy często tak się dzieje — prześledź poprowadzenie węża od zaworu do zbiornika i do pompy. Wąż idący do filtra zbiornika lub chłodnicy to powrót. Wąż wychodzący z pompy głównej to wlot. Odłącz oba węże przed demontażem, aby móc je oznaczyć taśmą maskującą i markerem, zanim zawór zdejmie się z maszyny.
Sprawdzanie rozmiaru portu i typu gwintu
Przed zamówieniem części zamiennych lub przygotowaniem złączek należy zmierzyć średnicę gwintu i skok na obu przyłączach. Użyj miernika do gwintów, a nie szacunków wizualnych. Port wyglądający jak M14x1,5 może w rzeczywistości mieć gwint M14x1,25 lub BSPT — różnica jest niewidoczna bez manometru, ale ma kluczowe znaczenie dla uszczelnienia.
Sprawdź także głębokość otworu portu. Niektóre porty powrotne to otwory ślepe z nawierceniem krzyżowym do zbiornika, natomiast porty wlotowe to otwory przelotowe łączące się z galeriami wewnętrznymi. Zbyt długi montaż złączki w zaślepce jest skierowany dołem do wewnętrznej ściany i wypycha O-ring z rowka. Rezultatem jest natychmiastowe obejście wewnętrzne i brak ostrzegawczego wycieku zewnętrznego.
Kolejność instalacji przyłączy wlotowych i powrotnych
Fizyczna instalacja przebiega zgodnie z logiką podaną w większości podręczników, ale niewielu techników faktycznie przestrzega ją w terenie.
Najpierw podłączaj port wlotowy — zawsze
Przed dotknięciem jakiegokolwiek innego połączenia należy zamontować złączkę przewodu pompy na porcie wlotowym. Daje to punkt odniesienia dla reszty zespołu. Wąż wlotowy to zwykle najgrubszy przewód pod najwyższym ciśnieniem w wiązce — jest sztywny, ciężki i trudny do poprowadzenia. Podłączenie go w pierwszej kolejności uwalnia miejsce na mniejsze węże powrotne i robocze.
Ręcznie wkręć całkowicie złączkę wlotową. Następnie dokręć ją zgodnie ze specyfikacją, używając odpowiedniego klucza — zazwyczaj 140 do 170 Nm dla głównych złączy ORFS wlotu w maszynach średniej wielkości. Użyj klucza dynamometrycznego z głowicą obrotową, aby móc przyłożyć siłę w kierunku, w którym złączka chce się obrócić – walka z naturalną tendencją do obracania się złączki polega na zaokrąglaniu złączy sześciokątnych w ograniczonych przestrzeniach.
Po dokręceniu odciągnij złączkę o ćwierć obrotu i sprawdź luz. Jeśli złączka się porusza, oznacza to, że O-ring nie jest prawidłowo osadzony i należy go przerobić. Prawidłowo osadzona złączka ORFS powinna sprawiać wrażenie solidnej i nie powodować żadnych ruchów bocznych.
Prowadzenie portu powrotnego do zbiornika z prawidłowym nachyleniem
Wąż powrotny od zaworu sterującego do zbiornika musi mieć ciągły spadek w dół — bez garbów, pętli i odcinków skierowanych ku górze. Każdy wysoki punkt na linii powrotnej zatrzymuje powietrze. Powietrze w przewodzie powrotnym wytwarza przeciwciśnienie na suwakach zaworów, co powoduje powolne działanie maszyny i nieregularny ruch wysięgnika lub ramienia.
Sam łącznik portu powrotnego powinien być dokręcony nieco mniejszym momentem niż moment wlotowy — zwykle o 10 do 15% niższy moment obrotowy. Powód jest prosty: strona powrotna prawie nie odczuwa ciśnienia, więc nie jest wymagana maksymalna siła zacisku. Nadmierne dokręcenie złącza powrotnego może spowodować pęknięcie cieńszego odlewu wokół portu, szczególnie w przypadku aluminiowych korpusów zaworów, które można znaleźć w niektórych koparkach kompaktowych.
Zamontuj obejmę tłumiącą drgania lub elastyczną sekcję na wężu powrotnym w odległości sześciu cali od portu. Linie powrotne wibrują inaczej niż przewody ciśnieniowe — pulsują przy każdym przesunięciu szpuli. Ta pulsacja powoduje, że z biegiem czasu złącza stają się luźne. Krótki, elastyczny odcinek węża pochłania wibracje i chroni gwinty złączki.
Próba ciśnieniowa wlotu i powrotu po montażu
Przed ponownym przykręceniem zaworu do maszyny i ponownym podłączeniem wszystkich złączy elektrycznych należy sprawdzić połączenia portów pod ciśnieniem.
Jak przetestować połączenia portów na stanowisku testowym bez uruchomionej maszyny